Relax..

چیزی که دارم میبینم این روزا که خیلی به اون اوستا کریم نیازمندیم

متاسفانه ازش نمی خواهیم .باهاش صحبت نمی کنیم . نمی دونم اخر فکر های

کمونیستی کجاست ولی می دونم یقینا تا ناکجا اباد انسان رو غرق در افکار

خود و به سرگرم این بحث ها میکنه که کم کم میفهمه چیو از دست داده ولی اونموقعه

حیف که فرصت جبران نداشته . من کلا شخصی هستم که عقاید ادم ها و

افکار شون خیلی احترام قاءل هستم ولی اینکه یه شخصی کلا فک کنه که بدون

خدایش ،به همه حس های خوب میرسه رو نمی تونم درک کنم . هر چند اون

شخص خیلی هم خوب باشه ولی حواه ناخواه از زندگی ام کم رنگ میشه

چیزی که نمی تونم درستش کنم و کرکترم این شکلی هس .شایدم این فکر

رو خیلی ها روشن فکری بدونند ولی من بهش میخندم و این طرز تفکر رو

احمقانه میدونم. هر کی یقین داشته باشه یه جا میرسه تو زندگی اش که خودش وخودش و خدایش هست همین. انگاه نه کسی کمک کننده او

است نه اطرافیان. فقط یه ناجی داره اونم اون بالا سری است .

ویتامین کنکور { سهند طایی }...